Gelderse Roos

Deuren vallen in hun sloten,
slaan het tegenstrevend
lichaam in de boeien,
zien met lede handvatten
toe als een geest ontsnapt.

Niet uit vrije wil begint
de worsteling van lange dagen,
verschiet het bed van kleur,
verschuift de tafel, leunt
lamlendig ook de kast.

Puzzels in kwadraat tarten
’t brein in schemerdonker,
woorden opgelost,
tot middernacht en daarna
grimmig blauw ontwaken.

Op het koude borstvlees
bungelt de reine maagd,
verward wordt het pistool
gericht, geplukt wil zijn
de Gelderse Roos.

 

 

Reageren is niet mogelijk.

Set your Twitter account name in your settings to use the TwitterBar Section.